Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2021

Η επαφή μας χάθηκε σε μια οθόνη; | Αψυχολόγητα

Η επαφή μας χάθηκε σε μια οθόνη; | Αψυχολόγητα: Αν αποδεχτείς τον εαυτό σου, τολμάς, ρισκάρεις, θα δεις μια ζωή που αξίζει να ζεις. Ίσως τότε καταλάβεις πόση αξία έχει μια ουσιαστική επαφή.

Η ΦΛΟΓΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ


 

Κρύο πολύ και το κοριτσάκι με τα σπίρτα καθόταν στο παγωμένο πεζούλι και προσπαθούσε να ζεσταθεί. Το παλτό της είχε παντού τρύπες. Από την τσέπη της έβγαλε ένα κουτί σπίρτα που της είχε δώσει ένας περαστικός. Τρία σπίρτα ήταν μέσα όλα και όλα. Άναψε το πρώτο σπίρτο, σκέφτηκε ότι έτσι θα ζεσταθεί έστω και λίγο. Πίσω από την φλόγα είδε τον εαυτό της χαρούμενο, ευτυχισμένο με υγεία να τρέχει γεμάτη ζωντάνια. Δεν πρόλαβε όμως να χάρει αυτή την στιγμή για πολύ. Το σπίρτο έσβησε μαζί με το όνειρό που είχε βαθιά μέσα της. Αμέσως άναψε το επόμενο με την ελπίδα ότι θα ζήσει ξανά αυτή την ευτυχία. Πίσω από την φλόγα είδε μια μεγάλη και αληθινή αγάπη, να είναι αγκαλιά με κάποιον και να νιώθει ασφάλεια. Έσφιξε τα χεράκια της για να κρατήσει αυτή την εικόνα, μα τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Το δεύτερο σπίρτο έσβησε και αυτό. Ας ανάψω και το τελευταίο σκέφτηκε δεν έχω πλέον να χάσω κάτι. Είχε πολύ αγωνιά, ήθελε να δει τι την περίμενε σ αυτό το τελευταίο της όνειρο. Είδε μια ευτυχισμένη οικογένεια, ήταν η δικιά της οικογένεια, ήταν η ίδια μαμά και η ευτυχία ήταν ζωγραφισμένη πάνω στα χαμόγελα τους. Δεν ήθελε με τίποτα αυτό το τελευταίο σπίρτο να σβήσει. Καθώς η φλόγα έφτανε στο τέλος ένιωθε την ανάσα της να κόβεται. Τα μάτια της έκλεισαν από την κούραση και το κρύο. Ένα φως ξεπρόβαλε ξαφνικά μπροστά της, στα χέρια της βρέθηκε ένα ολόχρυσο λαμπερό λυχνάρι. Μόλις το ακούμπησε από μέσα βγήκε ένα τζίνι, το κοριτσάκι τρόμαξε τόσο πολύ που το πέταξε μακριά. Το τζίνι γελούσε δυνατά και ειρωνικά.


«Τι όνειρα είναι αυτά που έχεις, μικρό μου κορίτσι. Ζήτα πλούτη, παλάτια και κοσμήματα για να είσαι καλά. Εγώ μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένη με αυτές τις ευχές.»


Το κοριτσάκι τον κοιτούσε με απορία. Μπορούν τα πλούτη να της δώσουν ευτυχία, υγεία και αγάπη; Και γιατί όλα αυτά να μπορείς να τα πάρεις τόσο εύκολα.


Μια κραυγή την έκανε να τρομάξει για ακόμα μια φορά.


Στην άλλη άκρη καθόταν ένας λύκος και την κοιτούσε πονηρά.


« Έλα μαζί μου μικρή μου να σου δείξω τον κόσμο, φόρα αυτή την κόκκινη κάπα να μην κρυώσεις.»


Το κοριτσάκι πήρε την κάπα και την φόρεσε, αμέσως ένιωσε ζεστασιά αλλά παράλληλα και ένα μεγάλο βάρος. Έπιασε το χέρι του λύκου και ξεκίνησε να γνωρίσει καινούριους κόσμους.


Έπιασε το χέρι του λύκου και ξεκίνησε για την καινούρια της περιπέτεια. Περπατούσαν μέσα στο δάσος, το κοριτσάκι όμως ένοιωθε ένα μεγάλο φόβο, στον δρόμο έβλεπε καμένα δέντρα, πολέμους, πολύ δυστυχία και αρρώστιες. Από την κάπα της έτρεχαν αίματα, ήταν από τα θύματα που έπρεπε να πατήσει για να είναι η ίδια ευτυχισμένη Δεν της άρεσε καθόλου αυτός ο κόσμος, ήταν πολύ μακριά από τα όνειρα της, δεν μπορούσε να στήσει την ευτυχία της πάνω στην δυστυχία των άλλων. Ο λύκος χαμογελούσε με πονηριά.


«Έλα μην φοβάσαι, αυτή είναι η πραγματική ζωή.»


« Δεν μ αρέσει φώναξε»


Του άφησε το χέρι και μονομιάς βρέθηκε σε ένα όμορφο λιβάδι, καταπράσινο, με απόλυτη ηρεμία. Αμέσως ένιωσε καλύτερα, η καρδιά της γαλήνεψε. Στο βάθος όμως του λιβαδιού είδε μια φασολιά τόσο μεγάλη που έφτανε μέχρι τον ουρανό. Παραξενεύτηκε, πήγε κοντά να δει τι είναι αυτό. Μόλις πλησίασε είδε ένα όμορφο αγόρι να κάθετε κάτω από την φασολιά και να την κοιτάει χαμογελαστός.


«Τι έγινε κοριτσάκι χάθηκες από τα μονοπάτια της ζωής; Θέλεις να μάθεις τι είναι η πραγματική ευτυχία;»


Το κοριτσάκι τον κοιτούσε με απορία, αλλά ένοιωθε μια ασφάλεια μαζί του. Το βλέμμα του ήταν αληθινό.


«Ξέρω τι θέλω από την ζωή αλλά δεν ξέρω πως να την αποκτήσω.»


Τότε ο Τζακ χαμογέλασε την έπιασε από το χέρι και της έδειξε την φασολιά που έφτανε μέχρι τον ουρανό.


« Αυτή η φασολιά οδηγεί στην ευτυχία αλλά για να την πετύχεις πρέπει να δυσκολευτείς να κάνεις προσπάθειες πολλές, να είσαι δυνατή, ποτέ να μην τα παρατάς και όταν τα όνειρα σου τα θέλεις πολύ θα καταφέρεις να ανέβεις στην κορυφή. Να απολαύσεις όμως την διαδρομή και να μην λυγίσεις ποτέ. Όπως ποτέ δεν λυγίζει αυτή η φασολιά.»


Το κοριτσάκι τότε ένιωσε ότι έχει έναν σκοπό.


Ξύπνησε απότομα, κοίταξε γύρω της και όλα ήταν παγωμένα γύρω της. Είχε ξημερώσει, δεν ένιωθε όμως πλέον βάρος στην καρδιά, μέσα της είχε ξυπνήσει η ελπίδα και η δύναμη. Τώρα ήξερε τι να κάνει για να φτάσει ψηλά. Πάντα να προσπαθεί για ότι η ψυχή λαχταρά.




Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2021

 Τα γιατί, που χωρίς να το θέλεις μπαίνουν στην ζωή σου.

Σαν παιδί και σαν έφηβος δεν αναρωτήθηκα ποτέ το γιατί αυτός και όχι εγώ. Τα χρόνια πέρασαν, πολλά μαθήματα δόθηκαν, λύπες και χαρές γεύτηκα. 

Ήρθε όμως και η δική μου ώρα να ρωτήσω, γιατί τώρα. Ίσως γιατί κουράστηκα να δέχομαι το ένα χαστούκι μετά το άλλο. Ίσως γιατί περίμενα χρόνια για να συναντήσω τις δύο αδερφές ψυχές μου. Τον έρωτα και την αληθινή φιλία. Τους μόνους ανθρώπους που κατάλαβαν κάθε γωνία της ψυχής μου, δεν με έκριναν, δεν μου θύμωναν και δίπλα τους ήμουν ο πραγματικός μου εαυτός. 

Μπορεί να ήρθαν αργά και να έκατσαν λίγο, αλλά αυτό το γιατί καρφώθηκε στο μυαλό μου και στην ψυχή μου. Ένα γιατί που όσο κι αν το ψάχνω, ο χρόνος όσο περνάει σιγά σιγά μου δίνει τις δικές του απαντήσεις.

Είναι μερικοί άνθρωποι που έρχονται μόνο μια φόρα και δεν υπάρχει αντικαταστάτης. Αν είσαι τυχερός θα τους έχεις μια ζωή, αν τα σχέδια είναι διαφορετικά θα έχεις κρατήσεις ότι έζησες σαν φυλαχτό, που σε κάθε δύσκολη στιγμή θα αναπολείς για να παίρνεις δύναμη. Θα βγάζεις την φωτογραφία με εκείνο το μεγάλο χαμόγελο της στιγμής και θα λες ότι ΕΖΗΣΕΣ!!!



Κυριακή, 30 Μαΐου 2021

 Έρχεται μια μέρα που το μόνο που θέλεις είναι να κλείσεις τα μάτια σου και να μην σκέφτεσαι τίποτα. Ψάχνεις να βρεις τον λόγο που έμεινες πίσω, που έμεινες να υπομένεις αυτό το τόσο βαθύ σκοτάδι. Ο χρόνος προσπαθεί να σου δείξει το σωστό για σένα, να σε κάνει να καταλάβεις έστω και για λίγο τον λόγο που γίνονται όλα αυτά τα άσχημα στην δικιά σου ζωή. 

Κοιμάσαι και ξυπνάς με ένα γιατί και ένα νόημα τελείως χαμένο κάπου στο βάθος των ανέμελων χρόνων σου. 

Στέκομαι πολλές φορές μπροστά στο παράθυρο μου και νιώθω ότι έχω κλειστεί σε μια δική μου φυλακή. Εγώ μόνη μου πίσω από το παράθυρο μου και έξω ο αληθινός κόσμος. 

Δυστυχώς κάνεις δεν μπορεί να νιώσει ότι πλέον έχω περάσει απέναντι και δεν μπορώ να γυρίσω πίσω, δεν μπορώ να γίνω ξανά αυτό το ανέμελο, μικρό "χαζό" κοριτσάκι. Δεν μπορείς να σβήσεις με μια απλή γόμα όλα όσα έζησες, όλα όσα θέλεις απλά να μην υπήρχαν. 

Λένε να μην κοιτάς στο παρελθόν, μερικές φορές όμως πρέπει να το κάνεις για να δεις μέχρι που έχει φτάσει η δύναμη σου. Να θυμισθείς τα όνειρα σου από την αρχή, γιατί μόνο στα παιδικά σου χρόνια θα βρεις τι πραγματικά ήθελες, τότε που όλα ήταν αθώα και αγνά.

Χάνεις την υγεία σου και από εκεί και πέρα τίποτα δεν είναι το ίδιο. Χάνεις τον άνθρωπο σου και το νόημα της ζωής απλά σου γελάει ειρωνικά και έρχεται και η χαριστική βολή με τον να σου παίρνει και τον μοναδικό άνθρωπο που σε καταλάβαινέ και τότε βυθίζεσαι. Και συνειδητοποιείς ότι από το βυθό της θάλασσας πρέπει να βγεις μόνος σου, να βρεις την δύναμη και το οξυγόνο να ανέβεις για άλλη μια φορά στην επιφάνεια για να νιώσεις έστω και μια φόρα ότι μπορείς και πάλι να γίνεις ένας φυσιολογικός. άνθρωπος.

Όσο βυθίζεσαι δεν μπορείς να δεις τίποτα, νιώθεις το απόλυτο κενό όλα περνάνε από δίπλα σου και δεν μπορείς να αντιδράσεις. Και έρχεται η μαγική στιγμή που από κάτι ασήμαντο, μια ταινία, ένα βιβλίο, μια απλή φράση που άκουσες τυχαία, γίνεται το θαύμα και βρίσκεις την απάντηση σε όλα.

Η θέληση μου να δει ο κόσμος όλα όσα έχω καταλάβει για την ζωή είναι ο μοναδικός λόγος που είμαι ακόμα εδώ. Όταν δυο σημαντικές ψυχές πετάνε  ελεύθερα ψηλά στον ουρανό και σου αφήνουν το
βάρος της δικής τους ζωής, δεν μπορείς να το αγνοήσεις. Μόλις τα σκεφτείς όλα αυτά τότε ΄όλα γίνονται ξεκάθαρα, σε ένα μόλις λεπτό.


Στην τελική δεν νικάς την ζωή ή τον θάνατο, νικάς τον ίδιο σου τον εαυτό, νικάει η ψυχή σου το σώμα σου. Αν η ψυχή σου καταφέρει να γιατρέψει το σώμα σου τότε είναι που δεν χάνεις ποτέ , τότε εκπληρώνεις τον λόγο που η ανάσα σου μπορεί να δώσει νόημα και σε άλλες ζωές.



Πέμπτη, 27 Μαΐου 2021

 Και άνοιξαν οι ουρανοί και πέταξαν οι άγγελοι ψηλά. Τα δάκρυα έγιναν διάφανα ποτάμια και οι προσευχές πουλιά που πέταξαν με τους αγγέλους αγκαλιά. 

Μια ανάσα έσβησε και μια ψυχή ελευθερώθηκε.  Ο ουρανός έγινε ακόμα πιο γαλανός και ο ήλιος πιο δυνατός. 

Αδειάσαν οι αγκαλιές, οι ζωές έμειναν πίσω να κοιτούν το χθες.

 Μελαγχολία στην γη, γιορτή εκεί στην κορυφή.

Σαν χθες γέλαγες στην θάλασσα κοντά, και τώρα πετάς όπου η ψυχή λαχταρά.

Ηρεμία, γαλήνη όλα αυτά πήρες μαζί σε μια μικρή αποσκευή. 

Σου άξιζε να έχεις μια όμορφη ζωή, εκεί που το φως κατοικεί είναι αυτό που ήθελες κι εσύ.

Το κορμί έμεινε εδώ, μα τώρα μπορείς να ταξιδέψεις όπου ήθελες εσύ.

Πίστεψε σε μια καλύτερη ζωή...για να έχεις μεγάλη αποσκευή στην άλλη ζωή, να είναι πιο γεμάτη η ψυχή.

Ελευθερώστε συναισθήματα που μέσα σας βαθιά κρατάτε και καθαρίστε το κορμί.

Μόνο έτσι θα αναπαυτεί η ψυχή όταν αποφασίσει να πετάξει σε ταξίδι χωρίς επιστροφή. 





 

 

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2021

 Βιβλία αγάπης γράφτηκαν πολλά, αλλά μέσα από την φαντασία και άλλα μέσα απο την ζωή.

Πόση αλήθεια μπορεί να κρύβει η φαντασία στο συναίσθημα;

Αγάπες παιδίκες που εμείναν ανεκπλήρωτες, κλειδωμένες στις καρδιές.

Ερώτες γεμάτοι πάθος, που καταλήγουν σε λάθος.

Έρωτες που γενήθηκαν μέσα στον πρώτο ενθουσιασμό και χάθηκαν σε λίγες στιγμές.

Αγάπες με συμφέρον για μια καλύτερη ζωή, μια φυλακή που έστησες εσύ.

Αγάπες μονόπλευρες, βάσανο που την ψυχή πονά.

Αγάπες αληθινές λίγες στην ζωή, μερικοί λένε μόνο στα βιβλία έχουν γραφτεί.

Τα βιβλία τα καλά είναι αυτά που είναι αληθινά και το συναισθήμα μέσα τους κυλά.

Εικόνες γίνονται και ο έρωτας ξεκινάει.

Σ αγάπησα....μ αγάπησες χωρίς ο χρόνος για μας να μετράει. Η απόσταση εμπόδιο δεν είναι πουθενά. Ο ερώτας είναι παντού μα και πουθενά. Στα όλα ή στο τίποτα ζεις ξανά.

Μέσα απο τις στάχτες τις καρδιάς, έμεινε μια σπίθα πολύ βαθία. Σε άφησα να την βρεις γιανα αγαπήσω ξανά, ο ερώτας δεν γεννήθηκε για να πεθάνει έτσι ξαφνικά.

Ήρθες αγάπη μου γλυκιά για να στρώσεις τον δρόμο με κόκκινα χαλία , με τον θάνατο σου μου έδειξες πολλά. Αγάπη ακόμα πιο δυνατή μέσα μου χτυπάει και δεν ήσουν εσύ.

Ησούν ο δρόμος στην χαρά, ο δρόμος που δείχνει τον τρόπο που μπορεί κάποιος να αγαπάει, τον σεβασμό που έχεις στα χέρια σου όταν κάθε ψυχή κρατάς.

Για να αγαπήσεις αληθινά, πρέπει να πονέσεις για να δεις καθαρά ότι στον έρωτα υπάρχει μόνο η έκφραση, τα δίνω όλα χωρίς να ζητώ αντάλαγμα.

Βιβλία αγάπης πολλά, μα η δικιά μας αγάπη γράφτηκε με αίμα, τώρα που το αίμα στεγνώνει το τέλος θα γραφτεί με πούπουλο από φτερά αγγέλου. 

Αγάπη καινούρια ακόμα πιο δυνάτη. Ναι τώρα είναι το απόλυτο, τώρα ξέρεις πως να ζεις την ευτυχία.


Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2021

ΠΡΙΝ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΑΡΑΓΕ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ?

 Τα όνειρα όταν μπορείς να τα πραγματοποιείς και να τα ζεις, γι' αυτό τον κόσμο που ζούμε φαντάζει ακατόρθωτο, είναι κάτι που γεμίζει ζήλεια σε άτομα που το μόνο που έχουν μάθει να κάνουν είναι να κρίνουν χωρίς να σκεφτούν πόσα αγκάθια έχεις καρφωμένα στην ψυχή σου. 

Κάνεις δεν αναρωτήθηκε για το τι είναι τα όνειρα για κάποιον που έχει χάσει τα πάντα. Βέβαια εδώ τα δικά σου άτομα δεν το σκέφτονται. Και στην ζωή τους μπαίνει η γνωστή καραμέλα..." Δεν θέλω να σε ενοχλώ τώρα που περνάς όλα αυτά." . Γελάω πλέον όταν ακούω..."έχεις γίνει ευαίσθητη και πιο νευρική με την ασθένεια." 

Προσπαθείς να γίνεις ξανά φυσιολογικός σε έναν κόσμο που δεν δέχεται το διαφορετικό, ακόμα και άτομα δικά σου σου φέρονται σαν κάτι άλλο. Όλοι αυτοί δεν σε αφήνουν να γίνεις όπως πριν, δεν πιστεύουν στην δύναμη ότι μπορείς να σηκωθείς μόνος σου και να μην έχεις ανάγκη κανέναν.

Τα όνειρα για μένα είναι αυτά που με κρατάνε ζωντανή, το να εκδώσω το βιβλίο μου για μένα δεν είναι μόνο ένα απλό όνειρο. Είναι ο λόγος που μπορώ να νιώσω ξανά χρήσιμη, που μπορώ να μην σκέφτομαι τους πόνους μου, είναι η μόνη δουλεία που μπορώ να κάνω, είναι ο μοναδικός μου βιοπορισμός και αυτό δεν μπορεί κανείς να το συγκρίνει με τίποτα. Εγώ μπορεί σε ένα χρόνο να μην είμαι καν εδώ να μπορώ να συνεχίσω αυτό το όνειρο, αλλά θα ξέρω ότι ναι έζησα και άφησα κάτι πίσω μου, άφησα κομμάτια της ψυχής μου που θα μείνουν για πάντα στον χρόνο. Αυτό είναι η γραφή, αυτό είναι το όνειρο σε έναν "άνθρωπο τελειωμένο" σαν και έμενα. 

Ο καθένας μπορεί να να κάνει κάθε όνειρο αληθινό αρκεί να το κυνηγάει. Αρκεί να κοιτάει πως θα κάνει την ζωή του καλύτερη. Την λύπηση ο καθένας να την κρατήσει για τον εαυτό του και αυτό γιατί δεν ξέρει να ζει την δική του ζωή και παίρνει σαν αρπαχτικό κομμάτια από ξένες ζωές. Σαν βαμπίρ ρουφάει ότι ζηλεύει, ότι δεν μπορεί να φτάσει και όταν έρθει η ώρα του απολογισμού δεν έχει τίποτα όμορφο να θυμάται, η ψυχή του είναι κενή, μα είναι αργά γιατί δεν υπάρχει επιστροφή. Τίποτα δεν συγκρίνεται με μια ψυχή ήρεμη φωτεινή πριν εγκαταλείψει το σώμα που για χρόνια ήταν η ασπίδα της.


Η επαφή μας χάθηκε σε μια οθόνη; | Αψυχολόγητα

Η επαφή μας χάθηκε σε μια οθόνη; | Αψυχολόγητα : Αν αποδεχτείς τον εαυτό σου, τολμάς, ρισκάρεις, θα δεις μια ζωή που αξίζει να ζεις. Ίσως τό...